WAGNER: „Kraj mojego urodzenia już nie istnieje” – co liberałowie zrobili Kanadzie.

Jak liberałowie zniszczyli starą Kanadę i dlaczego niepodległość Alberty jest aktem lojalności.

Kanada była kiedyś wielkim krajem. Przez pierwsze sto lat swojego istnienia Kanada znana była z wyjątkowych projektów narodowych – kolei, rurociągów, górnictwa itp. – oraz z tego, że w konfliktach międzynarodowych osiągała wyniki przewyższające jej potencjał.

Jednak od lat 60. XX wieku sytuacja uległa zmianie. Liberalni przywódcy postanowili przekształcić Kanadę w kraj innego rodzaju, w którym priorytetem stała się lewicowa inżynieria społeczna, a nie historyczna tożsamość i dotychczasowe osiągnięcia kraju.

Ta zmiana spotkała się z krytyką prawdziwych kanadyjskich patriotów. Nic dziwnego, że najostrzejszym krytykiem był Ted Byfield z magazynu Alberta Report. Dorastał w Toronto, ale po przeprowadzce do Alberty stał się zagorzałym patriotą tej prowincji, podobnie jak wielu innych mieszkańców Ontario, którzy przenieśli się na zachód.

Kiedy Byfield dorastał w Toronto, Kanadyjczycy nadal uważali się za brytyjskich mieszkańców Ameryki Północnej. Jak sam to ujął: „Naszą flagą była flaga Wielkiej Brytanii. Powiedziano nam, że składała się ona z trzech symboli chrześcijańskich – krzyży św. Jerzego, św. Andrzeja i św. Patryka. Świadczyło to o tym, że imperium było wytworem chrześcijaństwa i że za prawami ustanowionymi przez człowieka muszą stać bardziej fundamentalne prawa Boże”.

Ta flaga została oczywiście zmieniona za rządów liberalnego premiera Lestera Pearsona w 1965 roku. „Chrześcijańska symbolika flagi brytyjskiej została zastąpiona panteistyczną symboliką klonu cukrowego, drzewa, które nie rośnie na Zachodzie”. Zmiana flagi była symptomem większego odejścia od pierwotnej tożsamości Kanady. Jak uważał Byfield – i jest to niezwykle ważne – „kraina mojego urodzenia w pewnym sensie zniknęła”.

Jednym z rezultatów wysiłków zmierzających do wymazania historycznej tożsamości Kanady było wzmocnienie regionalizmu i wynikające z tego osłabienie przywiązania do kraju. Podczas gdy liberałowie gorliwie pracowali nad zniszczeniem historycznej tożsamości Kanady, „lojalność mężczyzn skierowała się ku ojczyźnie. A ojczyzną jest region. Jednak obwinianie regionalizmu za niepowodzenie konfederacji kanadyjskiej byłoby myleniem skutku z przyczyną. Byłoby to jak obwinianie łodzi ratunkowych za katastrofę statku”.

Kanadyjska tożsamość narodowa była stopniowo eliminowana, a jedyną alternatywą dla niej pozostawały regiony i prowincje.

To bardzo ważna kwestia. Czasami mieszkańcy Alberty popierający niepodległość są oskarżani o nielojalność wobec Kanady. Jest to jednak całkowicie nieprawdziwe. Mieszkańcy Alberty popierający niepodległość to często osoby, które pamiętają i głęboko kochają Kanadę, jaka istniała przed zniszczeniem jej przez liberałów.

I rzeczywiście, w 1980 roku, kiedy ówczesny premier Pierre Trudeau wprowadzał fundamentalne zmiany w kraju, istniały już dwie Kanady: stara Kanada i nowa Kanada. Pierwsza z nich była tłumiona, a druga zaczynała się wyłaniać.

Byfield wychował się w starej Kanadzie i był jej wierny. Jak wyjaśnił w 1980 roku: „Kanada, w której dorastałem i za którą, gdyby zaistniała taka potrzeba, miałbym walczyć i umrzeć, zmieniła się tak bardzo w ciągu ostatnich 12 lat, że praktycznie przestała istnieć. Myślę o niej jako o starej Kanadzie, kraju zjednoczonym pod koniec XIX wieku przez Sir Johna A. Macdonalda i posiadającym konstytucję. Z kolei nowa Kanada została ukształtowana pod koniec XX wieku przez pana Trudeau i wkrótce otrzyma konstytucję”.

Istniały pewne praktyczne skutki istnienia dwóch różnych rodzajów Kanady, a Byfield sporządził długą listę kontrastujących cech obu krajów:

„Stara Kanada miała surowe prawa, ale życie w niej było bezpieczne. Nowa Kanada ma postępowe, łagodne prawa, ale życie w niej staje się coraz mniej bezpieczne. Stara Kanada była ogólnie zaangażowana w system wolnej przedsiębiorczości, modyfikowany w razie potrzeby. Nowa Kanada jest coraz bardziej zaangażowana w system socjalistyczny, rozbudowywany w niezgodzie z rzeczywistymi potrzebami” – podsumowuje Byfield.

„Stara Kanada wypełniała swoje zobowiązania wojskowe, a nawet świetnie sobie radziła w dwóch wojnach światowych. Nowa Kanada praktycznie nie ma armii i nie wywiązuje się ze swoich zobowiązań wojskowych. Stara Kanada była oszczędna i biedna, ale płaciła za siebie. Nowa Kanada ma 14 miliardów dolarów deficytu”.

To są dwa bardzo różne kraje.

Powstaje zatem pytanie, który kraj zasługuje na wsparcie. Odnosząc się do zwolenników niepodległości jako „wolnych mieszkańców Zachodu”, Byfield zauważył, że Trudeau i jemu podobni „wydają się zakładać, że ta sama lojalność, jaką wszyscy byliśmy winni starej Kanadzie, musi automatycznie przysługiwać nowej”. Wolni mieszkańcy Zachodu nie są tego tak pewni, ja również. Kiedy ludzie zadają pytanie – czy jesteś lojalny wobec Kanady? – muszę zapytać: wobec której Kanady? Tej, którą znaliśmy? Czy tej, którą narzuca nam pan Trudeau? Z pewnością czułem się częścią tej pierwszej, ale ten kraj wydaje się już nie istnieć. Co do drugiej, mam poważne wątpliwości”.
Nie chodziło więc o brak lojalności wobec Kanady. Chodziło o to, wobec której Kanady należy być lojalnym. „Wolni mieszkańcy Zachodu” byli rzeczywiście lojalni, ale lojalni wobec starej Kanady, a nie nowej.

Mając na uwadze nową Kanadę Trudeau, Byfield napisał: „Wielokrotnie okazywała ona pogardę dla starych instytucji. Wszystko, co robi, świadczy o tyranii odmiennej od wartości reprezentowanych przez starą Kanadę. Bycie lojalnym wobec jednej oznacza zatem bycie obcym dla drugiej”.

Nasza tożsamość narodowa była nieustannie atakowana przez Pierre’a Trudeau. Bycie lojalnym wobec Nowej Kanady Trudeau oznaczało zdradę starej Kanady.
Tak samo jest dzisiaj. Politycy Partii Liberalnej — w szczególności Pierre Trudeau — przekształcili Kanadę w zupełnie inny kraj, który dla wielu z nas stał się nie do poznania.

Dechrystianizacja jest obecnym kierunkiem rozwoju społeczeństwa północnoamerykańskiego. Sekularyści i neopoganie będą nadal dążyć do osiągnięcia preferowanych przez siebie celów politycznych, a jeśli im się to uda, będziemy żyć w tyranii.

Chcemy odzyskać nasz kraj. Dlatego popieramy niepodległość Alberty. Stara, dobra Kanada zniknęła. W jej miejsce pojawiła się nowa Kanada Trudeau, która cuchnie wokeizmem, socjalizmem i powstającym państwem policyjnym. Jednak niepodległa Alberta może i będzie podtrzymywać szlachetne tradycje i wolności pierwotnego kanadyjskiego marzenia.

Autor: Michael Wagner Opublikowano: 27 stycznia 2026 r., godz. 5:30
https://www.westernstandard.news

---

To był znakomity artykuł i bardzo trafny. Muszę wierzyć, że nawet wielu liberałów wolałoby starą Kanadę, ale mogę się mylić. Jest tylko jedno rozwiązanie, które pozwoli przywrócić „starą Kanadę” – separacja. Trudno uwierzyć, jak wielu Kanadyjczyków nie widzi lasu przez drzewa 🙁 Uwolnijmy Alberte dla dobra przyszłych pokoleń!

Niepodległość Alberty polega na wskrzeszeniu starej Kanady, która została zniszczona przez klan Trudeau. Alberta jest ostatnią szansą na przywrócenie starej Kanady, która dobrze nam służyła. Prawo i porządek, odpowiedzialne wydatki i wszystko inne, co sprawiało, że Kanada była wyjątkowa. Tak jak Trudeau powiedział:„Kanada jest pierwszym państwem postnarodowym, nie ma prawdziwej tożsamości kanadyjskiej” .. – jak widac wszystko idzie im zgodnie z planem..

Stara Kanada już nie istnieje. Pokolenia Kanadyjczyków wychowywano w przekonaniu, że kolektywistyczna przeciętność jest cnotą i że potrzebujemy rządu, aby chronił nas przed wolną przedsiębiorczością, wolnością słowa i wyznania. Droga powrotna nie będzie łatwa..

Nowy porządek świata, o którym mówi Carney, dotyczy globalizmu i flirtowania z komunistami. Carney jest bardzo przywiązany do UE, ponieważ większość przywódców tej organizacji to zagorzali socjaliści, którzy opowiedzieli się za otwartymi granicami i zniszczeniem starej kultury Europy. Carney/Turdeau chcą autokratycznego rządu dla Kanady. Globalizm może ukryć liberalną korupcję.

„Mieszkańcy Alberty, którzy popierają niepodległość, to często ci, którzy pamiętają i głęboko kochają Kanadę, jaka istniała przed zniszczeniem jej przez liberałów”. To jest tak prawdziwe. Kanada, która zasługuje na naszą lojalność, płonie. Zanim pozostaną tylko popioły, my na Zachodzie musimy ratować to, co się da!

Alberta jest jedynym miejscem w Kanadzie, które pod względem standartu życia można porównać do Ameryki. Nadal mamy wiele dobrze płatnych miejsc pracy, ponieważ tworzymy coś realnego, energię, a ludzie potrzebują energii. Można to nazwać ropą, ale ropa jest tylko środkiem do celu, a celem jest energia.
To właśnie odróżnia mieszkańców Alberty od tego, czym stała się Kanada.

Kanada pod rządami liberałów Trudeau/Carney’ego zmieniła się ze stosunkowo wolnego, prosperującego kraju w oligarchię w stylu trzeciego świata – rządzoną przez ludzi, a nie przez prawo. Ten zadłużony, opanowany przez biurokrację, opanowany przez ideologię woke, zniszczony kraj!

Widzicie, Kanada przyjęła ideologię „woke”. Nazywajcie to różnorodnością, równością i integracją (Diversity, Equity, and Inclusion). Nazywajcie to komunizmem rasowym. Nazywajcie to ekologizmem. Niezależnie od tego, jak to nazwiecie, lub jakiego konkretnego ramienia tej hydry znacie, wszystko sprowadza się do tego samego. To po prostu komunizm.

Cóż, od czasu ponownego wyboru liberałów, ciągłe odmawianie dostępu do wody pływowej Bill- C69, kradzieży płatności wyrównawczych, profanacji naszych wartości. Morderstwa naszych obywateli za pomocą szalonych przepisów dotyczących sprawiedliwości społecznej. Promowanie i wspieranie MAID. Promowanie i niemal powszechne stosowanie aborcji. Doszliśmy do punktu, w którym nadużycia muszą się skończyć. Alberta nie może pozostać w tej toksycznej relacji, ponieważ jasne jest, że Kanada nie ma zamiaru się zmienić i jest całkowicie zadowolona z nadużywania nas. Wydaje się nawet, że sprawia jej to przyjemność.

„… Rząd Carney’ego wprowadził projekt ustawy C-5 , przyznający gabinetowi prawo do decydowania, które projekty mogą ominąć przepisy, pod warunkiem że zostaną uznane za służące „interesowi narodowemu”. … zamiast ustanowić przejrzyste i przewidywalne zasady, które mają zastosowanie do wszystkich, …”.

Oprócz wszystkich poprzednich katastrof, które spowodował Trudeau, ceny energii wzrosły, a korzystanie z banków żywności osiągnęło najwyższy poziom w historii Kanady w 2023 r. 4 miliony naszych obywateli korzysta z pomocy kuchni dla ubogich, aby związać koniec z końcem.… „ Do czerwca 2022 r. koszty mieszkaniowe podwoiły się. W latach 2015–2023 liczba brutalnych przestępstw wzrosła o 25%. W 2023 r. 1 na 5 Kanadyjczyków rezygnuje z posiłków, aby obniżyć koszty żywności.
46% Kanadyjczyków jest na skraju bankructwa, październik 2022 r. PKB na mieszkańca spada, a nasz standard życia się obniża. W rzeczywistości nasza średnia długość życia obecnie spada, co ma miejsce po raz pierwszy w historii.

Największy wzrost długu federalnego, większy niż wszystkich pozostałych premierów RAZEM, i wciąż rośnie. Najwyraźniej brak weryfikacji imigrantów, a mimo to wielomiesięczne kolejki po paszporty.

Trudeau podzielił społeczeństwo, zniszczył zdrowie psychiczne i źródła utrzymania ludzi dla szczepionki, która zapewnia jedynie 12% ochronę przed wirusem, którego wskaźnik przeżywalności wynosił 99,7%. Zastanówcie się nad tym. Nigdy nie chodziło o wirusa. Chodziło o wprowadzenie dyktatury w Kanadzie 🇨🇦.

Zamrożone konta bankowe, nielegalne ogłoszenie EMA Nie wspominając już o wszystkich skandalach, aferze „gropegate”, skandalu „WE”, SNC Lavalin, naruszeniach zasad etyki – lista jest długa.  

Rzeczy, które nie istniały 11 lat temu:

✅ Przekonanie, że istnieją tylko dwie płcie, jest karane grzywną w wysokości 750 tysięcy dolarów
✅ Osoby ubiegające się o azyl mają lepszy dostęp do opieki zdrowotnej niż Kanadyjczycy
✅ Potrzeba programu rabatów na żywność, aby ludzie mogli sobie pozwolić na jedzenie
✅ Rząd wydaje 1,7 miliona dolarów na liberalnych influencerów w mediach społecznościowych, ale czuje się zagrożony przez konserwatywnych
✅ Potrzeba budowy przez rząd tanich mieszkań.
✅ Luźne przepisy dotyczące zwolnień za kaucją, które pozwalają brutalnym przestępcom wyjść na ulice w ciągu kilku dni.
✅ Zezwalanie przestępcom na ubieganie się o azyl, aby mogli pozostać w kraju.
✅ Premier nazywający Chiny największym zagrożeniem dla bezpieczeństwa Kanady, a następnie przymykający na to oko.
✅ Przestrzegający prawa właściciele broni palnej niesprawiedliwie karani za czyny przestępców.
✅ Rząd bezprawnie nakładający na obywateli ustawę o środkach wojennych.
✅ Prośba o pozostawienie kluczyków do samochodu przy drzwiach wejściowych.

Dlaczego chrześcijanie muszą teraz zaangażować się w kulturowe i polityczne zmagania Kanady.
Milczenie oznacza kapitulację — nadszedł czas, aby chrześcijanie zajęli stanowcze stanowisko.
Milcząca większość nie milczy już – dowodzi tego ruch niepodległościowy w Albercie
Nie da się już ignorować długich kolejek mieszkańców Alberty, którzy zgłaszają się, aby podpisać petycję w sprawie referendum.

My w Albercie mamy, miejmy nadzieję, szansę na rozpoczęcie czegoś nowego, z prawdziwą wolnością i ochroną praw człowieka. Jeśli na tym świecie pozostało jeszcze coś dobrego, to zasłużymy na to.

Kanada była krajem, który przyjął tych, którzy chcieli się przyłączyć i stworzyć naród, z którego wszyscy moglibyśmy być dumni. Kraj, w którym kolory skóry i kultury mogły się łączyć i być celebrowane, dzieląc się ciężką pracą, opartą na fundamencie wiary, wolności, praw i obowiązków.
Wróćmy do tej wizji w niepodleglej Albercie. Wizji miłości, troski, opieki i budowania na solidnych fundamentach.

Wyciągnijcie własne wnioski… Alberta’s future is in OUR hands!

Zeby było weselej w momecie redagowania tego artykułu otrzymaliśmy wiadomośc:

Premier Mark Carney właśnie przeznaczył kolejne 2 miliardy dolarów na pomoc wojskową dla Ukrainy – w czwartą rocznicę inwazji Rosji.

Tymczasem nasza gospodarka jest w fatalnym stanie: w styczniu stopa bezrobocia osiągnęła 6,5%, a 24 800 miejsc pracy zniknęło bez śladu. 20 Firmy uciekają szybciej niż szczury z tonącego statku – przewiduje się, że w tym roku zamkniętych zostanie tysiące restauracji, a fala właścicieli małych firm przejdzie na emeryturę, pozostawiając 300 miliardów dolarów przychodów do przejęcia (lub utraty).

Produkcja samochodów? Puf – miejsca pracy znikają szybciej niż cień w Dzień Świstaka. Wzrost naszego PKB pozostaje w tyle za G7, a produkcja na mieszkańca praktycznie nie zmienia się, podczas gdy inflacja pochłania nasze oszczędności.

Ale hej, liberałowie uwielbiają rozrzucać pieniądze za granicą! Pamiętacie te 850 000 dolarów, które wydaliśmy na kampanię przeciwko kupowaniu w Ghanie? Billboardy dosłownie mówiące ludziom „nie srajcie na plaży”. Co to ma być?!

Albo SETKI MILIONÓW, które wciąż płyną na „płciową” pomoc zagraniczną – na przykład 1,73 mld dolarów przeznaczone na „ryż sprawiedliwy płciowo” w Wietnamie i „odminowywanie uwzględniające płeć” na Ukrainie do 2033 roku.

Jeśli poważnie myślisz o przyszłości Alberty, zapoznaj się z zaletami odcięcia się od federalnych ograniczeń. Strona internetowa Alberta Prosperity Project jest doskonałym źródłem informacji o tym, jak zaangażować się w działalność organizacji lub po prostu poznać prawdę na jej temat