
Dzisiaj zatrzymujemy się na chwilę, by upamiętnić poświęcenie wszystkich osób, które służyły w Siłach Zbrojnych Kanady w czasach konfliktów, wojny i pokoju.
Pamiętamy Kanadyjczyków, którzy opuścili swoje domy, by bronić naszej wolności, i nigdy nie powrócili. Oddajemy hołd tym, którzy powrócili, a których życie zmieniło się na zawsze. To dzięki ich odwadze cieszymy się pokojem, w którym żyjemy każdego dnia.
11 listopada ma szczególne znaczenie zarówno dla Polski, jak i dla Kanady.
Dzisiaj Polska obchodzi Dzień Niepodległości, upamiętniający odzyskanie niepodległości w 1918 roku po 123 latach rozbiorów i obcej dominacji. Jest to dzień narodowej dumy, pamięci i wdzięczności wobec wszystkich, którzy walczyli o wolną i niepodległą Polskę.
Tutaj, w Kanadzie, zatrzymujemy się, by uczcić i upamiętnić dzielnych mężczyzn i kobiety, którzy służyli i poświęcili swoje życie dla wolności, z której dziś korzystamy.
Dwa kraje, dwie ważne historie, połączone wspólnym szacunkiem dla wolności, odwagi, poświęcenia i patriotyzmu.
Obyśmy nigdy nie zapomnieli o tych, którzy tak wiele poświęcili, aby przyszłe pokolenia mogły żyć w pokoju i wolności.
„To poświęcenie nie było warte takiego wyniku”.
Zasłużony człowiek, który z pewnością czuje się całkowicie zdradzony za swoje poświęcenie.
Bolesne słowa 100-letniego brytyjskiego weterana.
Co my tutaj, w Kanadzie, poza noszeniem maków i zachowywaniem chwili ciszy, robimy, by zachować wolności, o które oni walczyli?
Ci, którzy uważają, że to nic wielkiego, albo sądzą, że nie ma to żadnego wpływu na społeczeństwo, moim zdaniem są w błędzie.
Być może te sprawy nie dotykają was bezpośrednio, a każde najmniejsze posunięcie tego rządu da się jakoś wyjaśnić, jednak łączny wpływ ustawodawstwa skierowanego przeciwko religii, swobodzie myśli i wolności słowa, wprowadzanego przez ten rząd, ma ogromny wpływ na społeczeństwo. Ci, którzy chcą wygodnie pozostać w garnku, który stopniowo się nagrzewa, mogą nigdy nie zauważyć zmian w świecie, w którym dorastali, dopóki woda nie zacznie wrzeć.
Wszyscy ci „woke”, poddani praniu mózgu i ograniczeni ludzie nie zdają sobie sprawy z poświęceń weteranów, nie okazują im szacunku ani nie doceniają ich. To absolutnie obrzydliwa hańba. Oni – i my – będziemy musieli nauczyć się tego na własnej skórze i, sądząc po obecnym tempie, prawdopodobnie znów będziemy musieli walczyć o nasze wolności. Niewiarygodne, że ludzie nie wyciągnęli wniosków z okropnej i złowrogiej przeszłości i że stoimy u progu powtórzenia się historii.
Walczyli przeciwko oszalałemu światu. Poświęcili wszystko, aby przyszłe pokolenia nigdy nie musiały przeżywać okropności, których byli świadkami.
Pamiętamy o ich poświęceniu. Ale czy jesteśmy tego godni?

Cześć i chwała Bohaterom!
Lest We Forget.
















